|
Zasady ustalania podstawy wymiaru kapitału początkowego określone są w art. 174 ust. 3-5
ustawy emerytalnej.
Podstawę wymiaru kapitału stanowi przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie
społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych
w okresie od 1 stycznia 1980 r. do 31 grudnia 1998 r.
Przy ustalaniu 10 kolejnych lat kalendarzowych przyjmuje się lata bezpośrednio po sobie
następujące, chociażby w niektórych z tych lat przez okres roku lub w okresie krótszym
niż rok nie pozostawał w ubezpieczeniu.
Ustawodawca dopuszcza możliwość ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego również
z okresu dłuższego. Na wniosek zainteresowanego kapitał początkowy może być ustalany z 20
dowolnych lat kalendarzowych, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu
przed 1 stycznia 1999 r. W tym przypadku nie jest wymagane, aby były to lata bezpośrednio po
sobie następujące.
W stosunku do osób, które w dniu 31 grudnia 1998 r. nie ukończyły 30 lat życia dopuszczona
została możliwość ustalania podstawy wymiaru kapitału początkowego z okresu krótszego niż
10 lat tj. z okresu faktycznego podlegania ubezpieczeniu społecznemu przypadającego przed
1 stycznia 1999 r.
Trzeba jednak zaznaczyć, że możliwość taka będzie istniała w przypadku przedstawicieli
"najmłodszej grupy wiekowej", którzy nie legitymują się 10 kolejnym latami kalendarzowymi
podlegania ubezpieczeniu społecznemu w latach 1980-1998.
Powyższa regulacja dotycząca ustalania podstawy wymiaru z okresu krótszego ma zastosowanie
również do ubezpieczonych, którzy ukończyli 30 lat życia jeżeli nie można ustalić 10 lat
z powodu pełnienia zastępczej służby wojskowej, odbywania czynnej służby wojskowej lub
korzystania z urlopu wychowawczego.
Kapitał początkowy będzie również ustalany osobom uprawnionym do renty z tytułu niezdolności
do pracy. W takiej sytuacji przyjmuje się do ustalenia podstawy kapitału początkowego
wskaźnik wysokości podstawy wymiaru uwzględniony do obliczenia świadczenia rentowego.
Umożliwiono także obliczenie podstawy wymiaru kapitału początkowego dla repatriantów.
W ich przypadku zamiast osiągniętych wynagrodzeń za granicą przyjęte zostanie najniższe
wynagrodzenie obowiązujące w Polsce w okresie wymaganym do ustalenia podstawy wymiaru.
W celu ustalenia podstawy kapitału początkowego - kwota podstawy wymiaru składek na
ubezpieczenie społeczne w każdym roku kalendarzowym wskazanym do ustalenia podstawy wymiaru
odnoszona będzie do przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w danym roku i wyrażana
w relacji procentowej.
Do kwoty podstawy wymiaru składek dolicza się kwoty przysługujących ubezpieczonemu w danym
roku kalendarzowym wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy, wypłaconych na podstawie
przepisów Kodeksu pracy, oraz kwoty zasiłków: chorobowego, macierzyńskiego, opiekuńczego,
świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku wyrównawczego, świadczenia wyrównawczego lub dodatku
wyrównawczego, a także wartość przysługujących świadectw rekompensacyjnych. Dolicza się także
kwoty zasiłków dla bezrobotnych, zasiłków szkoleniowych lub stypendium wypłaconych z Funduszu
Pracy za okres udokumentowanej niezdolności do pracy (art. 15 ust. 3 ustawy emerytalnej).
Przykład wyliczenia kapitału początkowego
|
